ជានិច្ចកាល យកល្អត្រូវសាកសួរអំពីការចោទប្រកាន់ដែលកុមារមានពិការភាពម្នាក់កំពុងសម្លុតធ្វើបាបមិត្តរួមថ្នាក់របស់ខ្លួន។ ធាតុផ្សំសំខាន់នៃការសម្លុតធ្វើបាបគឺជាអតុល្យភាពនៃអំណាចរវាងជនល្មើស និងអ្នកទទួលនូវ អាកប្បកិរិយាសម្លុតធ្វើបាបដែលពេញចិត្តចំពោះជនល្មើស។ កុមារដែលមានពិការភាព មិនមានតួនាទីជាក់ស្តែង ឬតាមការសន្មតជាក់លាក់ណាមួយនៃសិទ្ធិអំណាចទៅលើកុមារដទៃនោះទេ។ អាកប្បកិរិយាដែលបានរៀបរាប់ថាជាការសម្លុតធ្វើបាប អាចជាសញ្ញាមួយនៃតម្រូវការពាក់ព័ន្ធនឹងពិការភាពជាមូលដ្ឋាន ឬមិនទាន់បានដោះស្រាយ។ ដូច្នេះអាកប្បកិរិយាឈ្លានពាន ឬអាកប្បកិរិយាបង្កគ្រោះថ្នាក់របស់កុមារគួរតែយ៉ាងហោចណាស់បង្កឱ្យមាន ការស៊ើបអង្កេតទៅលើពិការភាពដែលមិនអាចកំណត់អត្តសញ្ញាណដែលអាចកើតមាន ឬការខកខានក្នុងការបញ្ចូលកម្មវិធី និងសេវាកម្មត្រឹមត្រូវនៅក្នុងកម្មវិធី IEP របស់កុមារ។
ប្រសិនបើកូនរបស់អ្នកមិនទាន់ត្រូវបានវាយតម្លៃសម្រាប់សិទ្ធិទទួលបានការអប់រំពិសេសទេ នោះអាកប្បកិរិយាបំពានរបស់ពួកគេ ការផ្អាកការសិក្សាជាបន្តបន្ទាប់ និងសកម្មភាពដាក់វិន័យផ្សេងទៀត គួរតែគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់សាលារបស់គាត់ក្នុងការសង្ស័យថាគាត់អាចមានសិទ្ធិទទួលបានសេវាកម្ម ដែលបង្កឱ្យមានកាតព្វកិច្ចក្នុងការធ្វើការវាយតម្លៃគ្រប់ជ្រុងជ្រោយនៅក្នុងគ្រប់ផ្នែកទាំងអស់នៃពិការភាពដែលសង្ស័យ។1
ប្រសិនបើកូនរបស់អ្នកមានកម្មវិធី IEP រួចហើយ អាកប្បកិរិយាពិបាកសម្របខ្លួនដែលកំពុងបន្តមានអាចបង្ហាញថាតម្រូវការរបស់គាត់មិនត្រូវបានវាយតម្លៃត្រឹមត្រូវកាលពីកន្លងមក ឬគាត់កំពុងជួបប្រទះតម្រូវការថ្មីជាលទ្ធផលនៃការផ្លាស់ប្តូរនៅក្នុងស្ថានភាពរបស់គាត់។ ក្នុងករណីណាក៏ដោយ មណ្ឌលសិក្សាធិការត្រូវតែធ្វើការវាយតម្លៃដើម្បីកំណត់តម្រូវការអាកប្បកិរិយារបស់កូនអ្នកដើម្បីដោះស្រាយអាកប្បកិរិយាដូចជា ជម្លោះជាមួយមិត្តរួមថ្នាក់ ការឈ្លានពាន ការប្រឆាំង ការខកចិត្ត ការថប់បារម្ភ ឬការចៀសវាងភារកិច្ច។ កិច្ចប្រជុំកម្មវិធី IEP ត្រូវតែធ្វើឡើងដើម្បីកែប្រែកម្មវិធី IEP របស់គាត់ ដោយផ្អែកលើការវាយតម្លៃអំពីតម្រូវការរបស់គាត់។ 2 ទោះបីជាព័ត៌មានដែលមានបច្ចុប្បន្នភាពមានស្រាប់ពីការវាយតម្លៃ និងការសង្កេតពីមុនគឺគ្រប់គ្រាន់ ហើយមិនត្រូវការការវាយតម្លៃឡើងវិញក៏ដោយ មណ្ឌលសិក្សាធិការនៅតែត្រូវកោះប្រជុំកម្មវិធី IEP ថ្មី ដើម្បីពិនិត្យមើលកម្មវិធីដែលមានស្រាប់របស់កុមារ និងកែសម្រួលប្រភេទ បរិមាណ ចំនួនដង និងទីតាំងនៃសេវាកម្មដែលសំដៅបំពេញតម្រូវការសង្គម និងផ្លូវចិត្តរបស់កុមារ។3 នៅពេលដែលអាកប្បកិរិយាគឃ្លើនរបស់កុមារនាំឱ្យមានការដកចេញនូវវិន័យដែលនឹងបង្កើតឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរកន្លែងរៀនគួរឲ្យកត់សម្គាល់ (ពោលគឺ កុមារត្រូវបានដកចេញពីកន្លែងរៀនរបស់គាត់រយៈពេល 10 ថ្ងៃជាប់ៗគ្នា ឬច្រើនជាងនេះ ឬនៅពេលដែលមានលំនាំនៃការដកចេញដែលនឹងបង្កើតឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរកន្លែងរៀនដោយសារតែចំនួន ឬការជិតដកចេញ) នោះសាលារៀនត្រូវតែធ្វើការត្រួតពិនិត្យលើការកំណត់ឲ្យឃើញពិការភាព (MDR) ដើម្បីកំណត់ទំនាក់ទំនងរវាងទង្វើ និងអាកប្បកិរិយារបស់កុមារ។4 សម្រាប់កុមារដែលមានសិទ្ធិនៅក្រោមផ្នែក 504 មណ្ឌលសិក្សាធិការក៏ត្រូវធ្វើការវាយតម្លៃឡើងវិញផងដែរ មុននឹងធ្វើការផ្លាស់ប្តូរកន្លែងរៀនគួរឲ្យកត់សម្គាល់។5 សូមមើល ជំពូក 8 ព័ត៌មានស្តីពីការដាក់វិន័យលើសិស្សដែលមានពិការភាព។