(7.4) តើកត្តាអ្វីខ្លះដែលអាចមានសារៈសំខាន់ក្នុងការកំណត់ថាតើកូនរបស់ខ្ញុំទទួលបានការអប់រំដល់កម្រិតអតិបរមាសមស្របជាមួយមិត្តរួមថ្នាក់ដែលមិនមានពិការភាពរបស់គាត់ដែរឬទេ?

នៅក្នុងសំណុំរឿងរបស់ Rachel H. តុលាការបានកំណត់ឃើញកត្តាជាច្រើនដែលមានសារៈសំខាន់បំផុតក្នុងការវិភាគថាតើអនុសាសន៍លើកន្លែងរៀនរបស់មណ្ឌលសិក្សាធិការគោរពតាមបទប្បញ្ញត្តិមជ្ឈដ្ឋានដែលមានការរឹតបន្តឹងតិចបំផុតដែរឬអត់។ កត្តាទាំងនេះ រួមមាន៖

អត្ថប្រយោជន៍នៃការអប់រំដែលមានផ្តល់ជូនដល់សិស្សដែលមានពិការភាពនៅក្នុងថ្នាក់អប់រំចំណេះទូទៅ បូករួមទាំងជំនួយនិងសេវាកម្មសមស្រប បើប្រៀបធៀបជាមួយនឹងអត្ថប្រយោជន៍នៃការអប់រំក្នុងថ្នាក់អប់រំពិសេស
អត្ថប្រយោជន៍ក្រៅពីការសិក្សានៃទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងកុមារដែលមិនមានពិការភាព
ផលប៉ះពាល់ទៅលើគ្រូបង្រៀន និងសិស្សដទៃទៀតនៅក្នុងថា្នក់រៀន ដោយសារវត្តមាននៃសិស្សដែលមានពិការភាពពាក់ព័ន្ធនឹងអាកប្បកិរិយារំខាន និង/ឬការប្រើប្រាស់ពេលវេលារបស់គ្រូបង្រៀនច្រើនមិនសមស្រប
ការចំណាយលើការបញ្ជ្រាបសិស្សដែលមានពិការភាពទៅក្នុងថ្នាក់អប់រំចំណេះទូទៅ បើប្រៀបធៀបនឹងការចំណាយលើកន្លែងរៀនរបស់សិស្សនៅក្នុងថ្នាក់អប់រំពិសេស។

គ្មានកត្តាតែមួយគត់ណាមួយដែលនឹងអាចកំណត់ថាតើមណ្ឌលសិក្សាធិការបានគោរពតាមការកំណត់នៃមជ្ឈដ្ឋាន LRE នោះទេ។ ជាឧទាហរណ៍៖ ទោះបីជាសិស្សអាចមានការរីកចម្រើនក្នុងគោលដៅនៃការសិក្សារបស់កម្មវិធី IEP នៅក្នុងថា្នក់ពិសេសក៏ដោយ ប៉ុន្តែក្រុមរបស់កម្មវិធី IEP គួរពិចារណាអំពីកត្ដាទីពីរពាក់ព័ន្ធនឹងអត្ថប្រយោជន៍ក្រៅពីការសិក្សា មុនពេលធ្វើការកំណត់កន្លែងរៀន។ ដរាបណាមានការរីកចម្រើនដ៏គាប់ចិត្ត កត្តាអត្ថប្រយោជន៍នៃការអប់រំរបស់ Rachel H. នឹងត្រូវបានបំពេញ បើទោះបីជាការរីកចម្រើននោះមិនមានភាពខ្លាំងក្លាបំផុតដែលសិស្សអាចធ្វើបាននៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានផ្សេងទៀតក៏ដោយ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាច្បាស់ណាស់ពីការសម្រេចចិត្តរបស់តុលាការដែលបានចេញតាំងពី Rachel H. ថាប្រសិនបើសិស្សនឹងមិនទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីកន្លែងរៀននៅក្នុងថ្នាក់អប់រំចំណេះទូទៅ ឬមជ្ឈដ្ឋានទេ— ពោលគឺពួកគេនឹងមិនឈានទៅរកការសម្រេចបាននូវគោលដៅនៃកម្មវិធី IEP របស់ពួកគេ ដែលអាចរួមបញ្ចូលគោលដៅមិនមែនការសិក្សាដូចជា អាកប្បកិរិយា/ការសម្របខ្លួន ការប្រាស្រ័យទាក់ទង ឬគោលដៅសង្គម/អារម្មណ៍ —កន្លែងរៀននៅក្នុងថ្នាក់អប់រំចំណេះទូទៅដែលអាចនឹងពិបាក។¹ អត្ថប្រយោជន៍នៃការអប់រំមួយចំនួន ត្រូវតែកើតមាន។ ប៉ុន្ដែ នៅក្នុងរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា អត្ថប្រយោជន៍ដែលត្រូវកើតឡើងដើម្បីឲ្យកម្មវិធី IEP និងកន្លែងរៀនមានភាពសមស្រប គឺមិនមានច្រើននោះទេ។ តុលាការនៅក្នុងសំណុំរឿងរបស់ Rachel H. បានលើកឡើងថា៖ “ការសន្មតនៃច្បាប់ [IDEA] ក្នុងការគាំទ្រដល់ការបញ្រ្ជាបនេះ តម្រូវឲ្យសិស្ស[ដែលមានពិការភាព] ទទួលបានការអប់រំនៅក្នុងថា្នក់រៀនធម្មតា ប្រសិនបើសិស្សអាចទទួលបានការអប់រំដ៏គាប់ចិត្តនៅទីនោះ ទោះបីជាវាមិនមែនជាមជ្ឈដ្ឋានសិក្សាដែលល្អបំផុតសម្រាប់កុមារក៏ដោយ។”² ជាងនេះទៅទៀត ការកំណត់ថាតើសិស្សនឹងធ្វើឱ្យមានការរីកចម្រើនឆ្ពោះទៅរកគោលដៅនៃកម្មវិធី IEP ឬអត់ ត្រូវតែធ្វើឡើងក្នុងបរិបទថាតើពួកគេនឹងធ្វើឱ្យមានការរីកចម្រើនដែរឬទេ ប្រសិនបើជំនួយ និងសេវាកម្មបន្ថែមត្រូវបានផ្តល់ជូនដើម្បីគាំទ្រសិស្សនៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានអប់រំចំណេះទូទៅ។³

នៅក្នុង មណ្ឌលសិក្សាធិការរួបរួម D.R. V. Redondo Beach (9th Cir. 2023) តុលាការបានបញ្ជាក់សាជាថ្មីអំពីសារៈសំខាន់នៃការពិចារណាលើការរីកចម្រើនរបស់សិស្សឆ្ពោះទៅរកគោលដៅនៃកម្មវិធី IEP របស់គាត់ នៅពេលកំណត់មជ្ឈដ្ឋានមានការរឹតបន្តឹងតិចបំផុត (LRE)។ សេចក្ដីសម្រេចនេះបានសង្កត់ធ្ងន់ថា អត្ថប្រយោជន៍សិក្សានៃការបញ្ជ្រាបត្រូវតែទទួលបានការវាយតម្លៃនៅក្នុងបរិបទនៃការរីកចម្រើនលក្ខណៈបុគ្គលរបស់សិស្ស មិនមែនផ្អែកតែលើការអនុវត្តតាមកម្រិតថ្នាក់នោះទេ។ សេចក្តីសម្រេចនេះបានបំភ្លឺថាជំនួយ និងសេវាកម្មបន្ថែមសំខាន់ៗគួរតែផ្តល់ជូនដើម្បីជួយសិស្សឱ្យទទួលបានជោគជ័យក្នុងបរិបទអប់រំចំណេះទូទៅ។ ករណីនេះពង្រឹងគោលការណ៍ថា ដរាបណាសិស្សកំពុងធ្វើឱ្យមានការរីកចម្រើនប្រកបដោយអត្ថន័យឆ្ពោះទៅរកគោលដៅនៃកម្មវិធី IEP របស់គាត់ ដែលអាចរាប់បញ្ចូលទាំងគោលដៅដែលមិនមែនជាការសិក្សា ដោយមានការគាំទ្រសមស្រប ការដកចេញពីថ្នាក់អប់រំចំណេះទូទៅគឺមិនសមហេតុផលទេ។ តុលាការបានរំលឹកឡើងវិញថា លក្ខខណ្ឌតម្រូវនៃ LRE គួរតែត្រូវបានបំពេញ បើទោះបីជាថ្នាក់អប់រំចំណេះទូទៅមិនមែនជាបរិបទសិក្សាដ៏ល្អប្រសើរសម្រាប់សិស្សក៏ដោយ ដោយស្របតាមគំរូមុនដែលបានបង្កើតឡើងនៅក្នុងករណីរបស់ Rachel H. និងករណីផ្សេងទៀត។⁴

សូមមើល Hartmann ដោយ Hartmann v. គណៈកម្មការអប់រំខោនធី Loudoun., 118 F.3d 996 (4th Cir. 1997); Poolaw v. Bishop, 67 F.3d 830 (9th Cir. 1995); ខោនធី San Diego v. ការិយាល័យសវនាការផ្នែកអប់រំពិសេសរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា, 93 F.3d 1458 (9th Cir. 1996).[↩]
786 F. Supp. at 879.[↩]
20 U.S.C. Sec. 1412(a)(5)(A); 34 C.F.R. Sec. 300.114(a)(2); Cal. Ed. Code Sec. 56345(a)(4).[↩]
(មណ្ឌលសិក្សាធិការរួបរួម D.R. v. Redondo Beach Dist., 9th Cir. 2023)[↩]