បាទ/ចាស។ មុនពេលកំណត់ថាសិស្សផ្នែកអប់រំពិសេសណាម្នាក់អាចនឹងបង្កការរំខានរហូតធ្វើឲ្យការអប់រំរបស់សិស្សដទៃចុះខ្សោយគួរឲ្យកត់សម្គាល់ មណ្ឌលសិក្សាធិការត្រូវតែពិចារណាទៅលើជំនួយ និងសេវាកម្មបន្ថែមផ្សេងៗជាច្រើនដែលអាចត្រូវបានផ្ដល់ឲ្យសិស្សនៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានអប់រំចំណេះទូទៅ ដើម្បីបំពេញតម្រូវការពិសេសរបស់គាត់។ តុលាការនៅក្នុងសំណុំរឿងរបស់ Rachel H. បានបញ្ជាក់ថា៖ “នៅពេលធ្វើការវាយតម្លៃលើបន្ទុកដែលអាចកើតមានតាមរយៈការដាក់បញ្ចូលកុមារពិការនៅក្នុងថ្នាក់អប់រំធម្មតា មណ្ឌលសិក្សាធិការត្រូវតែពិចារណាលើគ្រប់មធ្យោបាយដែលសមស្របទាំងអស់ដើម្បីកាត់បន្ថយការដាក់សម្ពាធទៅលើគ្រូបង្រៀន៖ កុមារពិការដែលគ្រាន់តែត្រូវការការយកចិត្តទុកដាក់បន្ថែមពីគ្រូបង្រៀនច្រើនជាងកុមារដទៃទៀត ទំនងជាមិនមានការរំខានខ្លាំងរហូតដល់ធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដល់ការអប់រំរបស់កុមារដទៃទៀតឡើយ។ ក្នុងការថ្លឹងថ្លែងពីកត្តានេះ មណ្ឌលសិក្សាធិការត្រូវតែចងចាំពីកាតព្វកិច្ចរបស់ខ្លួនក្នុងការពិចារណាទៅលើ ជំនួយ និងសេវាកម្មបំពេញបន្ថែម ដែលអាចបំពេញតម្រូវការរបស់កុមារពិការដែលចង់បានការយកចិត្តទុកដាក់បន្ថែម។ កត្តានេះធ្វើថ្លឹងថ្លែងធៀបទៅនឹងការដាក់កុមារពិការនៅក្នុងការអប់រំធម្មតា លុះត្រាតែបន្ទាប់ពីអនុវត្តរាល់វិធានការសមស្របទាំងអស់ដើម្បីកាត់បន្ថយបន្ទុកដល់គ្រូបង្រៀនហើយ កុមារដទៃទៀតនៅក្នុងថ្នាក់នឹងនៅតែមិនទទួលបានចំណែកនៃការយកចិត្តទុកដាក់របស់គ្រូបង្រៀនពួកគេ។1
ច្បាប់សហព័ន្ធតម្រូវឲ្យក្រុមកម្មវិធី IEP ពិចារណាអំពីយុទ្ធសាស្ត្រអន្តរាគមន៍លើអាកប្បកិរិយាសម្រាប់សិស្សដែលមានពិការភាពណាម្នាក់ដែលអាកប្បកិរិយារបស់ពួកគេអាចរារាំងការរៀនសូត្ររបស់គាត់ ឬការរៀនសូត្ររបស់សិស្សដទៃទៀត។2