ពាក្យទាំងអស់នេះ គ្មានពាក្យមួយណាដែលមានបង្ហាញ ឬត្រូវបានកំណត់និយមន័យនៅក្នុងច្បាប់លក្ខន្តិករបស់សហព័ន្ធឬរដ្ឋនោះទេ។ ពួកវាជាពាក្យដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយក្រុមអ្នកអប់រំ ដើម្បីបកស្រាយអំពីមធ្យោបាយផ្សេងៗក្នុងការបំពេញតាមលក្ខខណ្ឌតម្រូវមជ្ឈដ្ឋាន LRE នៃច្បាប់អប់រំពិសេស។ ជាលទ្ធផល ភ្នាក់ងារអប់រំផ្សេងៗ (មណ្ឌលសិក្សាធិការ សាលាឆាតទ័រ ផ្នែករៀបចំផែនការតាមមូលដ្ឋានសម្រាប់ការអប់រំពិសេស (SELPA) ឬការិយាល័យតាមខោនធី) អាចនឹងមានការកំណត់និយមន័យខុសគ្នាខ្លះចំពោះពាក្យទាំងនេះ។ និយមន័យខាងក្រោមនេះ
ត្រូវបានប្រើប្រាស់ទូទៅជាងគេ។ ប៉ុន្ដែ នៅពេលពិភាក្សាលើពាក្យទាំងនេះជាមួយអ្នកអប់រំ សូមយល់ច្បាស់ថាអ្នក និងអ្នកអប់រំឯកភាពគ្នាទៅលើអត្ថន័យនៃពាក្យនេះ។
ការបញ្ជ្រាប គឺជាការអនុវត្តនៃការដាក់សិស្សពិការនៅក្នុងសកម្មភាពថ្នាក់អប់រំចំណេះទូទៅ ដូច្នេះពួកគេអាចរៀនជាមួយមិត្តរួមថ្នាក់ដែលមិនមានពិការភាព។ វិធីសាស្រ្តនេះអាចរួមបញ្ចូលការផ្តល់ជំនួយគាំទ្របន្ថែមពីបុគ្គលិកផ្នែកអប់រំពិសេស ឬធនធានដើម្បីជួយសិស្សឱ្យទទួលបានជោគជ័យក្នុងបរិបទអប់រំចំណេះទូទៅ។
សមាហរណកម្ម ពាក់ព័ន្ធនឹងការបញ្ជ្រាបទៅក្នុងថ្នាក់អប់រំចំណេះទូទៅ និងធានាថាសិស្សដែលមានពិការភាពមានសិទ្ធិចូលប្រើប្រាស់ និងចូលរួមគ្រប់ទិដ្ឋភាពនៃបរិយាកាសសាលា។ វិធីសាស្រ្តនេះរួមបញ្ចូលគ្នានូវកន្លែងរៀននៅសាលាសាធារណៈជាមួយនឹងឱកាស—ទាំងមានរចនាសម្ព័ន្ធ និងមិនមានរចនាសម្ព័ន្ធ—សម្រាប់អន្តរកម្មជាមួយមិត្តរួមថ្នាក់ដែលមិនមានពិការភាពដែលមានអាយុស្រករគ្នា។ សិស្សដែលមានពិការភាពផ្នែកបញ្ញាធ្ងន់ធ្ងរគួរតែអាចចូលរួមស្រដៀងគ្នានៅសកម្មភាពសាលាចំណេះដឹងទូទៅ ដូចជាអាហារថ្ងៃត្រង់ ការប្រជុំ ក្លិប របាំ ឬចេញលេង។ ពួកគេក៏អាចចូលរួមក្នុងថ្នាក់អប់រំចំណេះទូទៅមួយចំនួនដូចជា សិល្បៈ តន្ត្រី ឬកុំព្យូទ័រ និងសូម្បីតែមុខវិជ្ជាសិក្សា ប្រសិនបើកម្មវិធីសិក្សាត្រូវបានកែប្រែ ហើយផ្តល់ការគាំទ្រគ្រប់គ្រាន់។ លើសពីនេះទៀត សិស្សដែលមានពិការភាពគួរមានលទ្ធភាពប្រើប្រាស់សម្ភារៈបរិក្ខារដូចគ្នានឹងមិត្តរួមថ្នាក់ដែលមិនមានពិការភាពដែរ រួមមាន សាលធំ បន្ទប់ទឹក បណ្ណាល័យ អាហារដ្ឋាន និងកន្លែងហាត់ប្រាណ។
សមាហរណកម្ម ក៏អាចសំដៅទៅលើការដាក់សិស្សផ្នែកអប់រំពិសេសនៅក្នុងថ្នាក់អប់រំចំណេះទូទៅ ដែលស្រដៀងទៅនឹង “ការបញ្ជ្រាប” ដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សមាហរណកម្មបន្តទៅលើសពីនេះទៀតដោយសំដៅទៅលើកន្លែងរៀនសម្រាប់សិស្សផ្នែកអប់រំពិសេសនៅក្នុងសាលារៀនដែលផ្តល់ទាំងថ្នាក់អប់រំពិសេស និងថ្នាក់អប់រំចំណេះទូទៅ។ នៅក្នុងបរិបទរួមបញ្ចូលគ្នា មានការខិតខំប្រឹងប្រែងដោយចេតនាក្នុងការលើកកម្ពស់អន្តរកម្មរវាងសិស្សដែលមានពិការភាព និងមិត្តរួមថ្នាក់ដែលមិនមានពិការភាព ដោយធានាឱ្យមានការចូលរួមក្នុងសង្គម និងការអប់រំពេញលេញ។
បរិយាបន្នពេញលេញ សំដៅដល់ការរួមបញ្ចូលទាំងស្រុងរបស់សិស្សដែលមានពិការភាពទៅក្នុងកម្មវិធីអប់រំចំណេះទូទៅដោយមានការគាំទ្រជាពិសេស។ នៅក្នុងបរិយាប័នពេញលេញ កន្លែងរៀនចម្បងរបស់សិស្ស គឺនៅក្នុងថ្នាក់អប់រំចំណេះទូទៅ។ សិស្សមិនមានការកំណត់បន្ថែមចំពោះថ្នាក់ពិសេសណាមួយសម្រាប់សិស្សដែលមានពិការភាពនោះទេ។ ដូច្នេះ សិស្សដែលមានពិការភាព គឺជាសមាជិកនៃថ្នាក់អប់រំចំណេះទូទៅ។ ពួកគេមិនត្រូវបានបញ្ចូលគ្នា ឬបញ្ជ្រាបទៅក្នុងថ្នាក់អប់រំចំណេះទូទៅពីថ្នាក់ពិសេសពេលថ្ងៃនោះទេ។ សិស្សមិនចាំបាច់ស្ថិតនៅក្នុងថា្នក់ 100% គ្រប់ពេលនោះទេ ប៉ុន្ដែសិស្សអាចចាកចេញពីថ្នាក់ដើម្បីទៅទទួលយកសេវាកម្មពាក់ព័ន្ធដូចជាការព្យាបាលការនិយាយ ឬការព្យាបាលដោយចលនា។ ចំពោះបញ្ជីដែលបានស្នើឡើងអំពីលក្ខណៈនៃវិធីសាស្ត្រ “បរិយាបន្នពេញលេញ” ចំពោះការៀបចំកម្មវិធីអប់រំពិសេសរួមបញ្ចូលគ្នា សូមមើល សូចនាករនៃកម្មវិធីបរិយាប័នពេញលេញសម្រាប់សិស្សដែលមានពិការភាព ផ្នែកឧបសម្ព័ន្ធ ឧបសម្ព័ន្ធ O។
ការបញ្ជា្របត្រឡប់ សំដៅដល់ការអនុវត្តការផ្ដល់ឱកាសក្នុងការមានទំនាក់ទំនងជាមួយមិត្តរួមថ្នាក់ដែលមិនមានពិការភាពដល់សិស្សណាម្នាក់ដែលត្រូវបានដាក់ទៅក្នុងថ្នាក់រៀនផ្ទាល់ខ្លួន ឬថ្នាក់រៀនដាច់ដោយឡែក (ឬសាលារៀន) ឬសិស្សដែលរស់នៅ និងចូលរៀននៅសាលាតាមមន្ទីរពេទ្យរដ្ឋ។ វាជំរុញឲ្យសិស្សដែលមិនមានពិការភាពត្រូវស្ថិតនៅក្នុងថ្នាក់រៀនផ្ទាល់ខ្លួន ទីតាំងដាច់ដោយឡែក ឬមន្ទីរពេទ្យរដ្ឋក្នុងរយៈពេលពេលណាមួយ ដើម្បីធ្វើការងារជាមួយ ឬបង្រៀនសិស្សដែលមានពិការភាព។ មណ្ឌលសិក្សាធិការ មិនគួរព្យាយាមបំពេញនូវការកំណត់របស់មជ្ឈដ្ឋាន LRE ដោយប្រើប្រាស់ការបញ្ជ្រាបត្រឡប់ទាំងស្រុងនោះទេ។
ពួកគេគប្បីខិតខំប្រឹងប្រែងជាប្រព័ន្ធ ដើម្បីឲ្យសិស្សដែលមានពិការភាពបានចេញពីថ្នាក់រៀនពិសេស និងចូលទៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានសាលារៀនដែលរួមបញ្ចូលគ្នា។ ការបញ្រ្ជាបត្រឡប់តែមួយមុខ គឺជាមធ្យោបាយបែបច្នៃប្រឌិតនៃការរួមបញ្ចូលគ្នា។ ក្រុមការងារកម្មវិធីការអប់រំសម្រាប់បុគ្គល (Individualized Education Program, IEP) គប្បីគិតអំពីកន្លែងរៀនដែលលើកទឹកចិត្តឲ្យមានទំនាក់ទំនងជាធម្មតាជាមួយនឹងមិត្តរួមថ្នាក់ដែលមិនមានពិការភាព។
គ្រូផ្នែកអប់រំពិសេស និងគ្រូផ្នែកអប់រំចំណេះទូទៅត្រូវតែបង្កើតការច្នៃប្រឌិតថ្មី និងកិច្ចប្រឹងប្រែងជាប្រព័ន្ធ ដើម្បីលើកកម្ពស់ទំនាក់ទំនងជាវិជ្ជមានរវាងសិស្សដែលមានពិការភាព (ទាំងជាមួយសិស្សដែលមានពិការភាពធ្ងន់ធ្ងរ និងជាមួយសិស្សដែលមានពិការភាពផ្នែកសិក្សា) និងមិត្តរួមថ្នាក់ដែលមិនមានពិការភាពរបស់ពួកគេ។