វិធានវិន័យផ្នែកអប់រំពិសេសត្រូវបានអនុវត្ត ប្រសិនបើមុនពេលកើតមានបញ្ហាអាកប្បកិរិយា មណ្ឌលសិក្សាធិការ “បានទទួលស្គាល់” ថាកូនរបស់អ្នកមាន ឬអាចនឹងមានពិការភាព។ ប្រសិនបើកូនរបស់អ្នកមិនទាន់ត្រូវបានគេកំណត់ថាជាសិស្សនៅក្នុងការអប់រំពិសេសនោះទេ ដូច្នេះមានស្ថានភាពចំនួនបីដែលមណ្ឌលសិក្សាធិការត្រូវ “ចាត់ទុកថា” បានដឹងឮ៖
- នៅពេលមាតាបិតា/អាណាព្យាបាល/អ្នកមានសិទ្ធិអប់រំផ្សេងទៀតបានសម្ដែងក្ដីកង្វល់ជាលាយលក្ខណ៍អក្សរ (មុនពេល សិស្សមានអាកប្បកិរិយាមិនសមរម្យ) ទៅកាន់រដ្ឋបាលសាលារៀន ឬគ្រូរបស់សិស្សដែលពួកគេត្រូវការការអប់រំពិសេស និងសេវាកម្មពាក់ព័ន្ធ
- នៅពេលមាតាបិតា/អាណាព្យាបាល/អ្នកមានសិទ្ធិអប់រំផ្សេងទៀតបានស្នើ (មុនមានអាកប្បកិរិយាមិនសមរម្យ) ឱ្យវាយតម្លៃសិស្សសម្រាប់ការអប់រំពិសេស និង
- មុនពេលមានអាកប្បកិរិយាមិនសមរម្យ នៅពេលដែលគ្រូ ឬបុគ្គលិកផ្សេងទៀតរបស់សាលារៀនបង្ហាញក្ដីកង្វល់ជាក់លាក់អំពីលំនាំនៃអាកប្បកិរិយាដោយផ្ទាល់ទៅនាយកទទួលបន្ទុកអប់រំពិសេស ឬបុគ្គលិកផ្នែកត្រួតពិនិត្យផ្សេងទៀត។1
មានស្ថានភាពចំនួនបីដែលមិនចាត់ទុកថាមណ្ឌលសិក្សាធិការបានដឹងឮ៖
- នៅពេលមណ្ឌលសិក្សាធិការបានវាយតម្លៃសិស្ស និងកំណត់រួចហើយថា គាត់មិនមានសិទ្ធិទទួលបានការអប់រំពិសេស
- នៅពេលមាតាបិតា/អាណាព្យាបាល/អ្នកមានសិទ្ធិអប់រំផ្សេងទៀតមិនបានអនុញ្ញាតឱ្យមានការវាយតម្លៃ ឬ
- មាតាបិតា/អាណាព្យាបាល/អ្នកមានសិទ្ធិអប់រំផ្សេងទៀតបានបដិសេធសេវាកម្មអប់រំពិសេស។2
ក្នុងស្ថានភាពទាំងនេះ សិស្សមិនត្រូវបានការពារក្រោមច្បាប់វិធានដាក់វិន័យផ្អែកអប់រំពិសេសទេ។