បុគ្គលិកដែលទទួលបានការបណ្ដុះបណ្ដាលត្រូវតែចាត់ចែងតេស្តនីមួយៗនៅក្នុងការវាយតម្លៃដោយអនុលោមតាមការណែនាំរបស់អ្នកបង្កើតតេស្ត។ 1 ច្បាប់តម្រូវឱ្យមនុស្សដែលមានចំណេះដឹងអំពីពិការភាពដែលត្រូវវាយតម្លៃ និងដែលមានសមត្ថភាពក្នុងការធ្វើការវាយតម្លៃ ជាអ្នកធ្វើវា។ 2 លើសពីនេះទៀត មនុស្សទាំងនេះត្រូវតែមានសមត្ថភាពទាំងខាងជំនាញនិយាយនិងសរសេរភាសាទីមួយ ឬរបៀបប្រាស្រ័យទាក់ទងរបស់សិស្ស ហើយត្រូវតែមានចំណេះដឹងនិងការយល់ដឹងអំពីសាវតារជនជាតិ និងវប្បធម៌របស់សិស្ស។ បទប្បញ្ញត្តិរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ាតម្រូវឱ្យប្រើអ្នកបកប្រែភាសានៅពេលចាំបាច់។ 3
ចិត្តវិទូសាលារៀនដែលមានសមត្ថភាព ដែលបានបណ្ដុះបណ្ដាលនិងត្រៀមឱ្យវាយតម្លៃកត្តាវប្បធម៌និងជនជាតិ ដែលសមស្របជាមួយសិស្សដែលត្រូវវាយតម្លៃ ត្រូវតែជាអ្នកធ្វើការវាយតម្លៃផ្លូវចិត្ត។ 4 ការវាយតម្លៃសុខភាពត្រូវតែធ្វើឡើងដោយគិលានុបដ្ឋាកសាលារៀនដែលមានសមត្ថភាព ឬគ្រូពេទ្យដែលបានបណ្ដុះបណ្ដាលនិងត្រៀមឱ្យវាយតម្លៃកត្តាវប្បធម៌និងជនជាតិ ដែលសមស្របជាមួយសិស្សដែលត្រូវវាយតម្លៃ។ 5 ចិត្តវិទូសាលារៀនដែលមានសមត្ថភាព ត្រូវតែចាត់ចែងតេស្តដែលរៀបចំដាច់ដោយឡែកអំពីមុខងារខាងបញ្ញាឬអារម្មណ៍។ 6
