មណ្ឌលសិក្សាធិការ ត្រូវតែប្រើប្រាស់មធ្យោបាយវាយតម្លៃ និងយុទ្ធសាស្ត្រដែលផ្តល់នូវព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធដែលជួយដល់ក្រុមការងារ IEP ដោយផ្ទាល់មាត់នៅក្នុងការកំណត់តម្រូវការអប់រំរបស់សិស្ស។ នេះរួមបញ្ចូលនូវព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធនឹងការជំរុញឲ្យសិស្សចូលរួម និងមានការរីកចម្រើននៅក្នុងកម្មវិធីសិក្សាទូទៅ។
ក្រុមការងារ ត្រូវតែពិចារណាលើតម្រូវការផ្នែកសិក្សា ផ្នែកលូតលាស់ និងផ្នែកមុខងាររបស់សិស្ស។ កម្រិតបច្ចុប្បន្ននេះ គួរឆ្លុះបញ្ចាំងតម្រូវការពិសេសរបស់កូនអ្នកនៅក្នងផ្នែកអប់រំណាមួយដែលរងផលប៉ះពាល់ដោយពិការភាពរបស់កូនអ្នក រួមទាំងកម្មវិធីសិក្សាទូទៅ ផ្នែកសិក្សា (អំណាន គណិត។ល។) ផ្នែកក្រៅការសិក្សា (ទំនាក់ទំនង សកម្មភាពជីវិតប្រចាំថ្ងៃ ចល័តភាព បញ្ហាសង្គម/ផ្លូវចិត្ត/អាកប្បកិរិយា។ល។) និងជំនាញផ្នែកវិញ្ញាណ (លំនាំសោតឬចក្ខុ សមត្ថភាពចលករ និងបញ្ហាផ្ចង់ស្មារតី)។
ក្រុមការងារ គួរព្យាយាមពិពណ៌នាអំពីការសកម្មភាពសិក្សារបស់កូនអ្នកនៅក្នុងលក្ខខណ្ឌមួយដែលអាចវាស់ស្ទង់បានស្របតាមវត្ថុបំណង។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ បញ្ហានេះគួរតែមិនរារាំងអ្នកពីការបង្ហាញការយល់ឃើញរបស់ខ្លួនទៅលើតម្រូវការរបស់កូនអ្នកនោះទេ។ នៅក្នុងការអភិវឌ្ឍកម្មវិធី IEP ក្រុមការងារត្រូវពិចារណាលើចំណុចខ្លាំងរបស់កូនអ្នក និងក្តីបារម្ភមួយចំនួនរបស់អ្នកសម្រាប់ការលើកកម្ពស់ការអប់រំរបស់កូនអ្នក។ លទ្ធផលនៃការវាយតម្លៃដំណាក់កាលដំបូង (ការវាយតម្លៃថ្មីៗបំផុត) ក៏ត្រូវបានយកមកពិចារណាផងដែរ ប៉ុន្តែ ព័ត៌មានទាំងនោះមួយចំនួនដែលបានប្រើប្រាស់ គួរអាចយល់បានដោយងាយសម្រាប់អ្នក និងសមាជិកផ្សេងទៀតទាំងអស់របស់ក្រុមការងារ។ 1
- 20 U.S.C. Sec. 1414(d)(3); 34 C.F.R. Sec. 300.324; Cal. Ed. Code Sec. 56341.1.[↩]