បច្ចុប្បន្ននេះ វត្ថុបំណងរយៈពេលខ្លី និងចំណុចគោល តម្រូវចាំបាច់សម្រាប់សិស្សដែលទទួលការវាយតម្លៃជំនួសតែប៉ុណ្ណោះ។ ជាទូទៅ គោលបំណងរយៈពេលខ្លីត្រូវបានកំណត់និយមន័យថាជាវិធានការបន្ទាន់ភ្លាមៗដែលអាចវាស់ស្ទង់បាន ចំណែកឯចំណុចគោលត្រូវបានកំណត់និយមន័យថាជាគោលបង្ហាញផ្លូវដែលជំរុញឲ្យមាតាបិតា/អាណាព្យាបាល/អ្នកមានសិទ្ធិអប់រំផ្សេងទៀត សិស្ស និងអ្នកអប់រំធ្វើការត្រួតពិនិត្យការរីកចម្រើនរបស់សិស្សឆ្ពោះទៅរកការសម្រេចបាននូវគោលដៅប្រចាំឆ្នាំ។ វត្ថុបំណងរយៈពេលខ្លី បែងចែកបំណិននានាដែលមានចែងនៅក្នុងគោលដៅប្រចាំឆ្នាំនេះទៅជាសមាសភាគដាច់ដោយឡែកពីគ្នា។ ចំណុចគោល ពិពណ៌នាអំពីបរិមាណនៃវឌ្ឍនភាពដែលកុមាររំពឹងថានឹងទទួលបានក្នុងចំណែកជាក់លាក់នានានៃឆ្នាំសិក្សា និងបង្កើតបានជាកម្រិតសកម្មភាពសិក្សាតាមការរំពឹងទុក ដែលអនុញ្ញាតឲ្យមានការត្រួតពិនិត្យជាទៀងទាត់លើវឌ្ឍនភាពនោះ។ ក្រុមការងារកម្មវិធី IEP អាចប្រើប្រាស់វត្ថុបំណងរយៈពេលខ្លី ឬចំណុចគោលនេះបាន។ 1
- 20 U.S.C. Sec.1414(d)(1)(A)(i)(I)(cc); 34 C.F.R. Sec. 300.320(a)(2)(ii); Cal. Ed. Code Sec. 56345(a)(1)(C).[↩]