បាទ/ចាស។ ច្បាប់នេះមិនច្បាស់លាស់ទេ ប៉ុន្តែតុលាការមួយចំនួនតូចបានអនុញ្ញាតឲ្យសិស្សផ្នែកអប់រំពិសេស និងមាតាបិតា/អាណាព្យាបាល/អ្នកមានសិទ្ធិអប់រំផ្សេងទៀតប្តឹងទាមទារសំណងជាប្រាក់ តាមច្បាប់ IDEA ជាមួយនឹងផ្នែក 1983 នៃចំណងទី 42 នៃក្រមសហរដ្ឋអាមេរិក ដែលជាលក្ខន្តិកៈ “សិទ្ធិពលរដ្ឋ” របស់សហព័ន្ធ។1, reconsideration denied, 248 F. Supp. 2d 936 (C.D. Cal. 2002 F.2d 591 (9th Cir. 1992) (មតិដែលមិនបានផ្សព្វផ្សាយ) (អនុញ្ញាតឱ្យដើមបណ្តឹងទាមទារសំណងខូចខាតតាមច្បាប់ IDEA)។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ គ្មានតុលាការទាំងអស់អនុញ្ញាតឱ្យមានបណ្តឹងទាមទារសំណងខូចខាតជាប្រាក់។2 សូម្បីតែតុលាការទាំងនោះដែលអនុញ្ញាតឱ្យមាតាបិតា/អាណាព្យាបាល/អ្នកមានសិទ្ធិអប់រំផ្សេងទៀតប្តឹងទាមទារប្រាក់ ក៏មានការស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការផ្តល់សំណងទាមទារនេះដែរ ដោយសារពួកគេមិនចង់ដាក់បន្ទុកហិរញ្ញវត្ថុច្រើនពេកលើសាលា។ ផ្ទុយទៅវិញ តុលាការស្នើឲ្យមានទូទាត់ចំពោះការចំណាយជាក់ស្តែង ឬក៏ផ្តល់ជាការអប់រំ ឬសេវាកម្មជាសំណង ជាជាងផ្តល់ប្រាក់ជាសំណងនឹងការឈឺចាប់ និងការរងទុក្ខ ឬការសងជំងឺចិត្ត។3
ម្យ៉ាងវិញទៀត ទោះបីតុលាការខ្លះបានអនុញ្ញាតឲ្យមានការចោទប្រកាន់ប្រឆាំងនឹងមន្រ្តីអប់រំម្នាក់ៗក៏ដោយ ក៏មន្ត្រីទាំងនេះអាច “ស៊ាំ” ទៅនឹងបណ្តឹង បើពួកគេមិនអាចដឹងថា សកម្មភាពរបស់ពួកគេរំលោភលើសិទ្ធិស្របច្បាប់ដែលមានចែងយ៉ាងច្បាស់។4
- Emma C.v. Eastin, 985 F. Supp. 940 (N.D. Cal. 1997); Goleta Union Elementary Dist. v. Ordway, 166 F. Supp. 2d 1287 (C.D. Cal. 2001)[↩]
- Alex G. ex el. Stephen G. v. Board of Trustees of Davis Joint Unified Sch. Dist., 332 F. Supp. 2d 1315, 1319 (E.D. Cal. 2004).[↩]
- Emma C., 985 F. Supp. at 945; Goleta Union Elementary District, 166 F. Supp. 2d at 1296.[↩]
- Harlow v. Fitzgerald, 457 U.S. 800 (1982); Act Up!/Portland v. Bagley, 988 F.2d 868 (9th Cir. 1993); Goleta, 166 F. Supp. 2d at 1299.[↩]
